Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ρολάν Γκαρός: Γάλλος αεροπόρος και δεινός μαχητής του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου.

       
Το βαρύ πυροβολικό της γαλλικής αεράμυνας στα χαρακώματα του Μεγάλου Πολέμου απέκτησε φήμη ζηλευτή ως ένας από τους πιονέρους της νέας περιπέτειας του ανθρώπου στους αιθέρες.
Πολύπειρος πιλότος και δημιουργικότατος κασκαντέρ, ο Ρολάν Γκαρός έμελλε να γίνει ο πρώτος άνθρωπος που θα περνούσε χωρίς στάση τη Μεσόγειο από αέρος (από τη Γαλλία στην Αλγερία), πριν εμπιστευτεί τις απαράμιλλες κυβερνητικές του ικανότητες στην υπηρεσία της γαλλικής αεροπορίας, οργώνοντας το Δυτικό Μέτωπο του Α’ Παγκοσμίου.
Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι θεωρούν  πως ήταν τενίστας λόγω του περίφημου και ομώνυμου παρισινού σταδίου του τένις, ο παράτολμος πιλότος έγινε από νωρίς διάσημος ως εκτελεστής παρακινδυνευμένων ακροβατικών αλλά και ως πιλότος ταχύτητας, κερδίζοντας δύο φορές τόσο την κούρσα Παρίσι-Μαδρίτη όσο και το Παρίσι-Ρώμη.
Κι έτσι το 1914, την ώρα που δοκίμαζε τα αεροπλάνα της αεροναυπηγικής Morane-Saulnier, ο Γκαρός έθεσε το παγκόσμιο ρεκόρ στο υψόμετρο, καθώς έφτασε με το αεροπλάνο του στο αστρονομικό νούμερο των 4.250 μέτρων!
Και βέβαια, όταν ξέσπασε ο Α’ Παγκόσμιος αργότερα την ίδια χρονιά, δεν θα μπορούσε να μην υπηρετήσει την πατρίδα του από αέρος…

Εν αρχή

   
Ο Ρολάν Εζέν Αντριέν Ζορζ Γκαρός γεννιέται στις 6 Οκτωβρίου 1888 στο Σεν-Ντενί της Γαλλίας, ερχόμενος στον κόσμο για να γίνει πιανίστας.  Λάτρευε από μικρός τη μουσική και είχε επιδείξει σπουδαία κλίση στην τέχνη, φοιτούσε λοιπόν στο ωδείο της μικρής πόλης παράλληλα με τις σχολικές του υποχρεώσεις με σκοπό να γίνει σολίστ...
Οι φιλοδοξίες για την καριέρα του έμελλε όμως να αλλάξουν το 1909, όταν μαζί  με τον πατέρα του  πήγανε στη Ρεμς για να παρακολουθήσουν από κοντά μια από τις πρώιμες αεροπορικές επιδείξεις. Ο εικοσάχρονος Γκαρός μαγεύεται από τις πτήσεις και τα κόλπα των πιλότων και είναι πια σίγουρος ότι θέλει να γίνει πιλότος...
Αφήνει λοιπόν τόσο τις σπουδές του στην Εμπορική Σχολή του Παρισιού αλλά και το ωδείο και με την οικονομική βοήθεια των γονιών του παίρνει μαθήματα πιλότου. Η κλίση του και εδώ δεν μπορούσε να κρυφτεί κι έτσι σύντομα ο Ρολάν θα βρεθεί να δίνει επιδείξεις με το αεροπλάνο του, γινόμενος διασημότητα από την πρώτη σχεδόν στιγμή…

Ο άνθρωπος των ρεκόρ

  
Τα χρόνια του 1911 και του 1912 του ανήκουν απόλυτα, καθώς ο παράτολμος πιλότος έθεσε αλλά και κατέρριψε μια σειρά από αεροπορικά ρεκόρ, με το όνομά του να κάνει πια τον γύρο του κόσμου.
Σειρά είχε το 1913 άλλο ένα ρεκόρ, η διέλευση της Μεσογείου από αέρος χωρίς στάση, με τον Γκαρός να διανύει τα 800 χιλιόμετρα που χώριζαν τη Γαλλία από την Τυνησία και να γίνεται έτσι ο πρώτος άνθρωπος που περνούσε τη Μεσόγειο Θάλασσα από τους αιθέρες… 

Ο Μεγάλος Πόλεμος και η εφεύρεση που έκανε τη διαφορά

   
Αχτύπητος πιλότος, προσλήφθηκε λίγο αργότερα από τη γερμανική αεροπορία ως εκπαιδευτής των αεροπόρων της κι εκεί είναι που θα τον βρει μάλιστα το ξέσπασμα του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου τον Αύγουστο του 1914. Κανένα πρόβλημα για τον ατρόμητο αεράνθρωπο, ο οποίος με νυχτερινή πτήση μέσω Ελβετίας κατάφερε να διαφύγει τη σύλληψη και να τρυπώσει και πάλι στη Γαλλία, όπου κατατάχθηκε αμέσως στην αεράμυνα της πατρίδας του.
 Η μεγάλη του συνεισφορά στην ιπτάμενη πολεμική προσπάθεια της χώρας του δεν ήταν άλλη από την ανάπτυξη ενός συστήματος πολυβόλων για τη «μύτη» των μαχητικών! Η αξιοσημείωτη σύλληψη έδινε έτσι γερό προβάδισμα στα γαλλικά αεροσκάφη κατά τις αερομαχίες, καθώς μπορούσαν πια να ορμήσουν κατά πρόσωπο στο αντίπαλο αεροπλάνο: το πολυβόλο του Γκαρός γάζωνε τον αντίπαλο με σφαίρες που περνούσαν μέσα από την κινούμενη προπέλα των μαχητικών Morane-Saulnier L! Για να προστατευτούν οι προπέλες, ο Γκαρός -σε συνεννόηση πάντα με τους μηχανικούς της αεροπορικής φίρμας- προσάρμοσαν χαλύβδινα προστατευτικά στην προπέλα. 
     
Ήταν στα τέλη του 1914 όταν πήρε άδεια από την υπηρεσία του για να επιστρέψει στη μονάδα παραγωγής της Morane-Saulnier και να εργαστεί με τον ίδιο τον κατασκευαστή Raymond Saulnier για την ανάπτυξη της ιδέας του, τις σφαίρες δηλαδή που θα έβγαιναν από την προπέλα του μαχητικού.
Η συσκευή, που προσαρμόστηκε τελικά στο μαχητικό του Γκαρός την άνοιξη του 1915, του επέτρεπε έτσι να εφορμά κατά πρόσωπο στους εχθρούς, δίνοντάς του το πάνω χέρι στις αερομαχίες. Ο Γκαρός κατέρριψε το πρώτο του θύμα, ένα γερμανικό αναγνωριστικό Albatros B II, την Πρωταπριλιά του 1915.
 Κι έτσι μέσα σε μια περίοδο μόλις 2 εβδομάδων, ο πιλότος κατέρριψε πέντε γερμανικά μαχητικά, κατόρθωμα που του εξασφάλισε τον τίτλο του ''άσου'' στον αμερικανικό Τύπο. Έκτοτε ο όρος που είχε έρθει για να μείνει θα απονεμόταν στους πιλότους των Συμμάχων που σημείωναν πέντε διαδοχικές καταρρίψεις…

Το τέλος

 Η καλή τύχη του ατρόμητου πιλότου έμελλε ωστόσο να σωθεί τον ίδιο μάλιστα μήνα: στις 18 Απριλίου αναγκάστηκε σε καταναγκαστική προσγείωση πίσω από τις γερμανικές γραμμές στη Φλάνδρα και συνελήφθη έτσι την ώρα που προσπαθούσε να κάψει το αεροσκάφος του για να μη γίνει γνωστό στον εχθρό το σύστημα του πρόσθιου πυροβόλου των γαλλικών μαχητικών.
     
Ο ίδιος οδηγήθηκε τάχιστα σε στρατόπεδο αιχμαλώτων, ενώ το μισοκαμένο μαχητικό του παραδόθηκε στον φημισμένο γερμανό αεροναυπηγό Anton Fokker, ο οποίος σχεδίασε τελικά έναν πολύ καλύτερο (και ασφαλέστερο) μηχανισμό πρόσθιας ρίψης: το μονοθέσιο μαχητικό Fokker EI αποκαλύφθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα και μπορούσε να  συγχρονίζει πια τον ρυθμό των πυρών με την ταχύτητα κίνησης της προπέλας.
 Τα νέα γερμανικά μαχητικά στάλθηκαν εσπευσμένα στο Δυτικό Μέτωπο για να ισορροπήσουν την κατάσταση, στερώντας από τα γαλλικά αεροπλάνα το ασύγκριτο πλεονέκτημα που είχαν. Από τα μέσα του 1915 μέχρι και τα μέσα της επόμενης χρονιάς, τα Fokker EI των Γερμανών έγιναν φόβος και τρόμος στον αέρα, καταρρίπτοντας περισσότερα από χίλια συμμαχικά αεροσκάφη στο Δυτικό Μέτωπο. Αφού παρέμεινε τρόφιμος στρατοπέδου αιχμαλώτων για τα επόμενα 3 χρόνια, κατάφερε τον Φεβρουάριο του 1918 να το σκάσει και εντάχθηκε και πάλι στη γαλλική πολεμική αεροπορία, οργώνοντας για άλλη μια φορά τους αιθέρες και καταρρίπτοντας πλήθος ακόμα εχθρικών αεροσκαφών. Ο ικανότατος πιλότος χτυπήθηκε όμως κι αυτός με τη σειρά του πάνω από τη Νότια Γαλλία και άφησε την τελευταία του πνοή στο καθήκον στις 5 Οκτωβρίου 1918. Συνεχίζει να μνημονεύεται ως εθνικός ήρωας της Γαλλίας και ένας από τους γνωστότερους μαχητές του Μεγάλου Πολέμου, με το περίφημο Παρισινό στάδιο του τένις να φέρει πλέον το όνομά του…

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Το αντιτορπιλικό ΛΕΩΝ και το μυστηριώδες πείραμα της Φιλαδέλφειας

Λέων ΙΙΙ (Αντιτορπιλικό)/ D-54 τύπου ‘BOSTWICK’Πρώην ‘USS ELDRIDGE DE 173’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Federal Shipbuilding and Diydocking Ca, Newark, NJ’. Καθελκύστηκε στις 25 Ιουνίου 1943. Ένα από τα 4 Α/Τ συνοδείας που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ’ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’. Το 1943 ναυπηγήθηκε. Παρελήφθη στις 15 Ιανουαρίου 1951 στις Η.Π.Α στη Βωστόνη από την Ελληνική Μητρόπολη Νέας Αγγλίας. Χρήσιμα πλοία που στήριξαν τον Στόλο. Εκτός από την κυρίως αποστολή του χρησιμοποιήθηκε εντατικά επί πλέον σε περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνήσα. Κάλυψε εκπαιδευτικές ανάγκες της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ). Άνηκε στην διοίκηση Αντιτορπιλικών. Παροπλίστηκε στις 15 Νοεμβρίου 1992 (ΟΠΠ/ΝΣ)Υπήρξε 1 από τα 4 αντιτορπιλικά της κλάσης Cannon που δόθηκαν στο Ελληνικό Π.Ν. και έγιναν γνωστά ως «τα θηρία», καθώς ονοματίστηκαν «Αετός», Ιέραξ», «Πάνθηρ» και «Λέων». Δύο από αυτά έμελλε να γίνουν διάσημα…