Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Οι απόρθητοι (Γερμανικοί) πύργοι του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

   
The 'L-Tower' at Augarten, Vienna.
Συνολικά υπήρχαν οκτώ τέτοιοι πύργοι στη Γερμανία και στην Αυστρία, από τρεις στο Βερολίνο και στη Βιέννη και δύο στο Αμβούργο. Στο σχεδιασμό διέφεραν σημαντικά μεταξύ τους, άλλοι είχαν μεγαλύτερο ύψος (μέχρι 54 μέτρα) και άλλοι μεγαλύτερο διάμετρο(μέχρι 70 μέτρα). Στη στέγη τους υπήρχαν τα πολύ αποτελεσματικά  flak των  88mm, των 105mm και των 128mm , καθώς και δεκάδες ελαφρύτερα αντιαεροπορικά των 37mm και των 20 mm. Στο σύνολο τους έριχναν στον αέρα μέχρι και 8,000 βλήματα το λεπτό, ενώ τα μεγάλου διαμετρήματος κανόνια κτυπούσαν στόχους ακόμη και από απόσταση 15.000μέτρων.
Τα τοιχώματα τους αποτελούνταν από οπλισμένο σκυρόδεμα πάχους οκτώ μέτρων και για την κατασκευή τους απαιτούνταν τουλάχιστον έξι μήνες εργασιών. Κάθε πύργος ήταν αυτοδύναμος, καθώς διάθετε τεράστιες ποσότητες πυρομαχικών και υποστηριζόταν από ένα μικρότερο σε όγκο πύργο-παρατηρητήριο, όπου υπήρχε αναδυόμενο σύστημα ραντάρ και μια σειρά από ελαφρά αντιαεροπορικά όπλα. Στο εσωτερικό τους υπήρχαν συστήματα ενδοεπικοινωνίας και εξαερισμού, ανελκυστήρες και γεννήτριες, ενώ λειτουργούσε και τμήμα νοσοκομείου.
Τα συμμαχικά αεροπλάνα απέφευγαν συστηματικά να τους πλησιάσουν και έτσι θεωρούνταν το ασφαλέστερο μέρος στο Βερολίνο. Τις τελευταίες ημέρες του πολέμου φιλοξενούνταν μέχρι και 30.000 πολίτες σε κάθε πύργο. Κανένας από τους πύργους του Βερολίνου δεν αλώθηκε από τα σοβιετικά στρατεύματα και οι υπερασπιστές τους παραδόθηκαν αμέσως μετά την αυτοκτονία του Χίτλερ και την παράδοση του Βερολίνου στις 2 Μαΐου 1945.
  
Ο τελευταίος πύργος που παραδόθηκε βρισκόταν στο Tiergarten (ΖωολογικόςΚήπος), όπου οι υπερασπιστές του (350 άντρες της αεράμυνας και αρκετοί βοηθητικοί) εξαπέλυαν φονικά πυρά εναντίον του ρωσικού στρατού και αυτό γιατί οι πύργοι πρόσφεραν οπτική γωνία 360 μοιρών και τη δυνατότητα συγκέντρωσης πυρών σε στόχους στο έδαφος. Στον πύργο αυτό φυλάσσονταν και πολλά έργα τέχνης από τα γερμανικό μουσείο, όπως το κεφάλι της Νεφερτίτη και ο βωμός του Δία της Περγάμου.
Μετά το τέλος του πολέμου έγιναν προσπάθειες να καταστραφούν, όμως παρά τις τεράστιες ποσότητες εκρηκτικών που χρησιμοποιήθηκαν, δεν σημειώθηκαν σημαντικά αποτελέσματα. Στη Βιέννη, στο Βερολίνο και στο Αμβούργο, σώθηκαν αρκετοί από τους πύργους του Χίτλερ, με φανερά τα σημάδια από τις αποτυχημένες βολές του σοβιετικού πυροβολικού, ενώ οι καλύτερα διατηρημένοι σήμερα βρίσκονται στη Βιέννη.
Πηγή:  Wikipedia - Flak towers   

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Το αντιτορπιλικό ΛΕΩΝ και το μυστηριώδες πείραμα της Φιλαδέλφειας

Λέων ΙΙΙ (Αντιτορπιλικό)/ D-54 τύπου ‘BOSTWICK’Πρώην ‘USS ELDRIDGE DE 173’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Federal Shipbuilding and Diydocking Ca, Newark, NJ’. Καθελκύστηκε στις 25 Ιουνίου 1943. Ένα από τα 4 Α/Τ συνοδείας που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ’ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’. Το 1943 ναυπηγήθηκε. Παρελήφθη στις 15 Ιανουαρίου 1951 στις Η.Π.Α στη Βωστόνη από την Ελληνική Μητρόπολη Νέας Αγγλίας. Χρήσιμα πλοία που στήριξαν τον Στόλο. Εκτός από την κυρίως αποστολή του χρησιμοποιήθηκε εντατικά επί πλέον σε περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνήσα. Κάλυψε εκπαιδευτικές ανάγκες της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ). Άνηκε στην διοίκηση Αντιτορπιλικών. Παροπλίστηκε στις 15 Νοεμβρίου 1992 (ΟΠΠ/ΝΣ)Υπήρξε 1 από τα 4 αντιτορπιλικά της κλάσης Cannon που δόθηκαν στο Ελληνικό Π.Ν. και έγιναν γνωστά ως «τα θηρία», καθώς ονοματίστηκαν «Αετός», Ιέραξ», «Πάνθηρ» και «Λέων». Δύο από αυτά έμελλε να γίνουν διάσημα…