Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Η τοιχογραφία του «Ψαρά» επέστρεψε στη Θήρα - Αφορμή για σημειολογική ερμηνεία ...

Η διάσημη και άρτια διατηρημένη τοιχογραφία του «Ψαρά» από τη δυτική οικία της προϊστορικής πόλης στο Ακρωτήρι Θήρας εμπλουτίζει από τις 25 Ιουνίου 2015 τη μόνιμη έκθεση του Μουσείου Προϊστορικής Θήρας, όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων.
Ο «Ψαράς», ένα από τα σπουδαιότερα έργα της αιγαιακής μεγάλης ζωγραφικής των προϊστορικών χρόνων, εκτίθεται για πρώτη φορά στον τόπο εύρεσής του, τη Θήρα, σχεδόν 45 χρόνια μετά την εύρεση και τη συντήρησή του.
Το ενδιαφέρον του κοινού προσελκύει η χρωματική ομοιότητα της κεφαλής του ψαρά και των αλιευμάτων του. 
Περισσότερες λεπτομέρειες για την εξαίσια τοιχογραφία βρίσκουμε στην έκδοση Η αυγή της ελληνικής τέχνης, στη σειρά «Ελληνική Τέχνη» της Εκδοτικής Αθηνών: «Η τοιχογραφία κοσμούσε στενή επιφάνεια του βόρειου τοίχου, δίπλα στη βορειοανατολική γωνία του δωματίου. Η γυμνότητα του σώματος και το ξυρισμένο (γαλάζιο) κεφάλι δηλώνουν το νεαρό της ηλικίας της μορφής και το μεταβατικό στάδιο από την παιδική ηλικία στην κατάσταση του ενήλικου. Το γαλάζιο χρώμα, τόσο στα ψάρια όσο και στην κεφαλή της μορφής, χρησιμοποιείται συμβατικά για τη δήλωση του γκρίζου. Με την κατακόρυφη αλληλοεπικάλυψη των ψαριών, αρχή που εφαρμοζόταν στην αιγυπτιακή τέχνη για την απεικόνιση στατικών μορφών, ο καλλιτέχνης έδωσε το βάθος της εικόνας. Ο νεαρός ψαράς είναι ένα από τα αξιολογότερα έργα σπουδής του ανδρικού σώματος στην αιγαιακή ζωγραφική».
Για την ομάδα έρευνας των αστικών μυστικών το αίνιγμα αυτής της χρωματικής ομοιότητας, κεφαλής και αλιευμάτων, βρίσκει λύση στο γεγονός ότι τα αλιεύματα, τα ψάρια, προερχόμενα από την θάλασσα του Αιγαίου πελάγους φέρουν χρώμα ''θαλασσί'', ανοικτό μπλε, όπως και η κεφαλή του ψαρά διότι και ο ίδιος ήτο εκ της θάλασσας ... άνθρωπος της θάλασσας ... οι πολλοί, άνθρωποι της θάλασσας άρα και οι λαοί της θάλασσας ... όπως τους αποκαλούσαν οι Αιγύπτιοι της τότε εποχής. Να σημειωθεί ότι η ερμηνεία της προέλευσης των Λαών της Θάλασσας είναι ένα από τα πιο πολυσυζητημένα και περίπλοκα ζητήματα της σύγχρονης αρχαιολογικής έρευνας.
Κάποιοι τους θέλουν Ινδοευρωπαίους εισβολείς, κάποιοι Πειρατές  και κάποιοι Έλληνες που επιστρέφουν από τον Τρωικό πόλεμο ... ¨Ολοι οι λαοί της Μεσογείου θέλουν να είναι απόγονοι των, καλούμενων από τους Αιγυπτίους της εποχής, λαών της θάλασσας.

Πηγές:  archaiologia.gr, Βικιπαίδεια, η ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Το αντιτορπιλικό ΛΕΩΝ και το μυστηριώδες πείραμα της Φιλαδέλφειας

Λέων ΙΙΙ (Αντιτορπιλικό)/ D-54 τύπου ‘BOSTWICK’Πρώην ‘USS ELDRIDGE DE 173’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Federal Shipbuilding and Diydocking Ca, Newark, NJ’. Καθελκύστηκε στις 25 Ιουνίου 1943. Ένα από τα 4 Α/Τ συνοδείας που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ’ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’. Το 1943 ναυπηγήθηκε. Παρελήφθη στις 15 Ιανουαρίου 1951 στις Η.Π.Α στη Βωστόνη από την Ελληνική Μητρόπολη Νέας Αγγλίας. Χρήσιμα πλοία που στήριξαν τον Στόλο. Εκτός από την κυρίως αποστολή του χρησιμοποιήθηκε εντατικά επί πλέον σε περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνήσα. Κάλυψε εκπαιδευτικές ανάγκες της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ). Άνηκε στην διοίκηση Αντιτορπιλικών. Παροπλίστηκε στις 15 Νοεμβρίου 1992 (ΟΠΠ/ΝΣ)Υπήρξε 1 από τα 4 αντιτορπιλικά της κλάσης Cannon που δόθηκαν στο Ελληνικό Π.Ν. και έγιναν γνωστά ως «τα θηρία», καθώς ονοματίστηκαν «Αετός», Ιέραξ», «Πάνθηρ» και «Λέων». Δύο από αυτά έμελλε να γίνουν διάσημα…