Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Κάστρο της Χίου.

Το κάστρο της Χίου, το "Φρούριο", είναι ένα από τα λίγα στην Ελλάδα που βρέχονται από θάλασσα. Με αρκετά μεγάλη έκταση, περικλείει στο εσωτερικό του την ιστορία της Χίου, από τη βυζαντινή εποχή ως και σήμερα. Ιδρύθηκε το πιθανότερο κατά τον 9ο αι. και έκτοτε ακολουθεί και συμμετέχει στην ιστορική διαδρομή του νησιού.
Το 1346 το νησί παραχωρείτε με συνθήκη στους Γενουάτες. Ένα χρόνο αργότερα περνά στην κυριαρχία της Mahona, της εμπορικοναυτιλιακής εταιρίας των Γενοβέζων, τα μέλη της οποίας ανήκουν κυρίως στην οικογένεια των Ιουστινιάνι Το 1566 η Χίος καταλαμβάνετε από τους Οθωμανούς, στην κυριότητα των οποίων παραμένει, με κάποια διακοπή ενετικής κατοχής, ως την απελευθέρωση του 1912. Το Παλατάκι Ιουστινιάνι χτισμένο το 15ο αι., τριώροφο, με έντονα κεκλιμένη βάση είναι το μοναδικό κτήριο διοικητικού χαρακτήρα που σώζεται στο κάστρο. Σε άμεση γειτνίαση βρίσκεται η Σκοτεινή φυλακή. Εδώ, το 1822 φυλακίστηκαν από τους Τούρκους, 74 προύχοντες του νησιού, που αργότερα απαγχονίστηκαν για παραδειγματισμό στην κεντρική πλατεία του νησιού. 

Στην κεντρική πλατεία του Φρουρίου θα συναντήσουμε το Οθωμανικό Νεκροταφείο στο οποίο είναι θαμμένος ο Τούρκος Ναύαρχος Καρά Αλής ο οποίος κατέστρεψε την Χίο το 1822 και ως αντίποινα ο Κανάρης ανήμερα Οθωμανικής θρησκευτικής εορτής πυρπόλισε την τουρκική Ναυαρχίδα. Ακριβώς απέναντι βρίσκεται και ο Πολυχώρος Απόλλων. Πολύ κοντά βρίσκεται το Μπαϊρακλή Τζαμί, ένα από τα τρία μουσουλμανικά τεμένη της πόλης της Χίου. Ο Ορθόδοξος Ναός του Αγίου Γεωργίου είναι η μεγαλύτερη εκκλησία του κάστρου. Ο πρώτος ναός ιδρύθηκε στη βυζαντινή εποχή. Μετατράπηκε αργότερα σε καθολικό, έπειτα σε μουσουλμανικό τέμενος, για να μετασκευαστεί μετά το σεισμό του 1881 στην εκκλησία που υπάρχει σήμερα. Στην αυλή του Αγίου Γεωργίου σώζεται ο Μεντρεσές, το οθωμανικό ιεροδιδασκαλείο και η σαρκοφάγος, που αποτέλεσε την κρήνη για την καθαριότητα των πιστών του Ισλάμ.

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Chupacabra (τσουπακάμπρα)

Ο θρύλος λέει πως το «τέρας» αυτό από τη Λατινική Αμερική επιτίθεται στα κοπάδια, κυρίως τις κατσίκες, και ρουφά το αίμα τους. Το όνομά του είναι chupacabra, από τις ισπανικές λέξεις chupar που σημαίνει ρουφώ και cabra που σημαίνει κατσίκα.

Οι περιγραφές του θρυλικού αυτού όντος ποικίλουν: άλλοι λένε πως μοιάζει με ερπετό με μυτερά πτερύγια στην πλάτη κι άλλοι με άτριχο σκύλο με μεγάλα δόντια και μακριά νύχια.Το τσουπακάμπρα θεωρείται κρυπτίδιο, δηλαδή ζώο που η ύπαρξή του δεν έχει αποδειχτεί αλλά πιστεύεται ότι ανήκει στην παραδοσιακή λαογραφία και τη σύγχρονη τάση για μυθοπλασία. Περιγράφεται ως ένα μικρό (ύψος έως 1,2 μέτρα) πλάσμα με πράσινες φολίδες και αιχμηρές προεξοχές, καθώς και με πολύ κοφτερά και μακριά δόντια. Μερικοί μάρτυρες ισχυρίζονται ότι διαθέτει φτερά σαν της νυχτερίδας και κόκκινα μάτια που έχουν την ιδιότητα να υπνωτίζουν. Επιτίθεται κυρίως σε αιγοπρόβατα, τα οποία δαγκώνει και απομυζά ολόκληρο το αίμα τους, ενώ πιστεύεται πως η καταγωγή του είναι εξωγήινη. Πολλοί…

Τα Μυστήρια των συντριβανιών της πλατείας Γεωργίου στην Πάτρα.

Η ιστορία μας αρχίζει το 1875 επί δημαρχίας Γεωργίου Ρούφου, όταν στην πλατεία Γεωργίου τοποθετήθηκαν δύο θαυμάσια και περίτεχνα συντριβάνια.
Τα συντριβάνια τοποθέτησε η Γαλλική εταιρεία που είχε αναλάβει τα υδραυλικά έργα στην Πάτρα και στοίχισαν συνολικά 70.000 δρχ. ποσό υπέρογκο για τις οικονομικές δυνατότητες της τότε Ελλάδας.
 Το κάθε συντριβάνι κοσμείται από τέσσερις μπρούτζινους γρύπες και στην κορυφή του κάτω συντριβανιού ορθώνεται μια υδροχόος, στο δε πάνω συντριβάνι ένας αυλητής. Σε φύλλο της εποχής η Αθηναϊκή εφημερίδα Στοά γράφει: «Το κοινόν της πόλεως από τινών ημερών συρρέει περίεργον εις την πλατείαν του Γεωργίου προς θέαν των υδραυλικών έργων της Γαλλικής εταιρείας. Μέχρι της ημέρας ταύτης εστήθη το εν των αναβρυτηρίων, περί ου οι ειδότες λέγουσι ότι είναι όμοιον των εν Παρισίοις.

Η αξία αυτού ανεβαίνει τας 25.000 δραχμών, εκτός της μαρμάρινης λεκάνης και λοιπής εργασίας. Το ύψος αυτού ανέρχεται εις 7 μέτρα, συνίσταται δε εις στήλην πλατείαν εξ ορυχάλκου, εν μέσ…

Το αντιτορπιλικό ΛΕΩΝ και το μυστηριώδες πείραμα της Φιλαδέλφειας

Λέων ΙΙΙ (Αντιτορπιλικό)/ D-54 τύπου ‘BOSTWICK’Πρώην ‘USS ELDRIDGE DE 173’.

Κατασκευάστηκε στα ναυπηγεία ‘USA – Federal Shipbuilding and Diydocking Ca, Newark, NJ’. Καθελκύστηκε στις 25 Ιουνίου 1943. Ένα από τα 4 Α/Τ συνοδείας που παραχωρήθηκαν από τις Η.Π.Α. στα πλαίσια της Στρατιωτικής βοήθειας. Του ιδίου τύπου : ‘Αετός ΙΙ’, ‘Ιέραξ ΙΙΙ’, ‘Λέων ΙΙΙ’ και ‘ΠΑΝΘΗΡ ΙΙ’. Το 1943 ναυπηγήθηκε. Παρελήφθη στις 15 Ιανουαρίου 1951 στις Η.Π.Α στη Βωστόνη από την Ελληνική Μητρόπολη Νέας Αγγλίας. Χρήσιμα πλοία που στήριξαν τον Στόλο. Εκτός από την κυρίως αποστολή του χρησιμοποιήθηκε εντατικά επί πλέον σε περιπολίες στο Ανατολικό Αιγαίο και Δωδεκάνήσα. Κάλυψε εκπαιδευτικές ανάγκες της Σχολής Ναυτικών Δοκίμων (ΣΝΔ). Άνηκε στην διοίκηση Αντιτορπιλικών. Παροπλίστηκε στις 15 Νοεμβρίου 1992 (ΟΠΠ/ΝΣ)Υπήρξε 1 από τα 4 αντιτορπιλικά της κλάσης Cannon που δόθηκαν στο Ελληνικό Π.Ν. και έγιναν γνωστά ως «τα θηρία», καθώς ονοματίστηκαν «Αετός», Ιέραξ», «Πάνθηρ» και «Λέων». Δύο από αυτά έμελλε να γίνουν διάσημα…